• Αρχιερείς
  • Διατελέσαντες Κληρικοί
  • Αγιογράφος
  • Ευεργέτες-Δωρητές
Αρχιερείς που υπηρέτησαν στον Ιερό Ναό
Κληρικοί που υπηρέτησαν στον Ιερό Ναό
Ο ζωγράφος-αγιογράφος Κωνσταντίνος Αρτέμης (1878-1972) Περισσότερα
Κυριότεροι ευεργέτες-δωρητές του Ι. Ναού Περισσότερα

Κυριακή των Βαΐων

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

Κυριακή των Βαΐων σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, και η ένδοξη είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα σηματοδοτεί την απαρχή των παθημάτων Του και ταυτόχρονα σηματοδοτεί την δική μας είσοδο, συμμετοχή και αγαπητική κοινωνία στα παθήματα αυτά.

Ο χρόνος και ο τόπος συνάντησης με το μυστήριο του Θεού, πραγματοποιείται στις ζωές μας σε κάθε στιγμή και ώρα όλου του έτους. Όμως, επειδή οι βιοτικές μέριμνες και οι φροντίδες του κόσμου, μας αποσπούν την προσοχή, η Εκκλησία όρισε τις λειτουργικές περιόδους, ώστε να μπορούμε να ξεκολλάμε το μυαλό μας από τα πράγματα του βίου και να ασχολούμαστε με τα άφθαρτα και αιώνια, να ασχολούμαστε μ’ αυτά που μπορούν να δώσουν χαρά στις καρδιές μας, να ασχολούμαστε με αυτές τις επαγγελίες και υποσχέσεις του μεγάλου Θεού, που μας πολιτογραφούν στον ουρανό, μας κάνουν πολίτες του ουρανού.

Μέσα σε όλο τον λειτουργικό κύκλο της Εκκλησίας, ιδιαίτερη και μοναδική, θα λέγαμε, σημασία κατέχει η Μεγάλη Εβδομάδα, όπου διαδραματίζονται τα γεγονότα εκείνα που άλλαξαν, άπαξ διά παντός την ζωή μας, που έχουν τμήσει την ιστορία του κόσμου σε δύο ανόμοια μέρη: την περίοδο πριν από την Χάρη και την περίοδο μαζί με την Χάρη του Θεού.

Η συνάντησή μας με τον Θεό, η λειτουργική, πνευματική η  υπαρξιακή αλλά και η ψυχολογική και συναισθηματική, επιτελούνται κατεξοχήν μέσα στην μεγάλη αυτή εβδομάδα. Όπως ο Κύριος εισέρχεται στην Ιερουσαλήμ και ξεκινούν τα θεία Πάθη Του, έτσι και για εμάς ξεκινάει μία περίοδος, μία εβδομάδα κατά την οποία πρέπει να διαφοροποιηθούμε από πολλές συνήθειες του υπόλοιπου χρόνου, πρέπει και έχουμε χρέος να ασχοληθούμε με το γεγονός της προσωπικής συνάντησής μας με τον Θεό, πρέπει να ασχοληθούμε με την ψυχή μας.

Η μυστική συνάντηση μας με τον Θεό και τη ζωή Του, η γνωριμία μας αυτή,  η εξοικείωση και τέλος η φιλία και ο αρραβώνας μας, ξεκινούν όλα, μέσα στην λειτουργική ατμόσφαιρα αυτών των ημερών. Το θείο Βάπτισμα που λαμβάνουμε και η μετέπειτα συμμετοχή μας στα Μυστήρια και την ζωή της Εκκλησίας, δημιουργούν τις προϋποθέσεις στην ψυχή μας, ώστε να ενωθούμε με την Χάρη του Θεού και μέσα από μία πολυετή, τις περισσότερες φορές πορεία, να λάβουμε το δώρο του αρραβώνα με τον Νυμφίο Χριστό, να μετατραπεί η καρδιά μας από έδρα των παθών και των αδυναμιών σε θρόνο, όπου θα καθίσει ο Βασιλιάς της δόξας.

Έχουμε πει πολλές φορές, πως όλες οι δραστηριότητες της ζωής, όσο ευχάριστες και όμορφες και αν είναι δεν είναι αρκετές να ικανοποιήσουν τα τρίσβαθα της ψυχής μας, καθώς αυτή είναι άυλη, κομμένη και ραμμένη επάνω στο πρότυπο της Θείας εικόνας και για να ικανοποιηθεί, για να πληρωθεί, για να χαρεί πραγματικά και σε βάθος πρέπει να έρθει σε επαφή με τον αληθινό Θεό.

Η συναναστροφή μας με τον Θεό, το να ακολουθούμε την σκέψη και την ζωή του Θεού, μεταφέρει στην ψυχή μας την θεία Χάρη και όσο συχνότερα και πιο ενσυνείδητα γίνεται αυτό τόσο πιο πολύ και πιο γρήγορα μορφώνεται ο Χριστός μέσα μας, τόσο συγκεντρώνουμε περισσότερα αποθέματα θείας Χάριτος, μέχρι το σημείο, να παύσουμε να σκεπτόμαστε σαρκικά, να παύσουμε να σκεφτόμαστε μόνο την ύλη και να εισέλθουμε σε έναν άλλο νοερό κόσμο, στον κόσμο τον πνευματικό, στον κόσμο της ζωής του Θεού.

Είπαμε, πως η απαρχή της μυστικής συνάντησης με τον Θεό, λαμβάνει χώρα στη λειτουργική ατμόσφαιρα μέσα στην Εκκλησία αλλά και συντηρείται μέσα σε αυτήν. Έξω από την Εκκλησία και την λειτουργική της ζωή, μπορεί κάποιος να συναντήσει τον Θεό, μόνο συναισθηματικά και ψυχολογικά. Μέσα στην Εκκλησία όμως, με την συμμετοχή μας στα Μυστήριά της και ειδικά μέσα από την Θεία Κοινωνία, δίνεται η δυνατότητα να συναντήσουμε τον Θεό υπαρξιακά.

Η συνάντησή μας, το ραντεβού μας με τον Θεό ξεκινά από ΄δω μέσα και συνεχίζεται και επεκτείνεται στην υπόλοιπη ζωή μας, στις υπόλοιπες δραστηριότητές μας. Τα λόγια των ύμνων που ψάλλονται στις ιερές ακολουθίες κατά την μεγάλη και σπουδαία εβδομάδα που ακολουθεί, τα λόγια του Αποστόλου και ειδικά τα λόγια του ιερού Ευαγγελίου, όταν τα ακούμε με αγάπη και ενδιαφέρον, αποκαλύπτουν στην καρδιά μας αιώνιες αλήθειες, φωτίζουν το νου μας και μας οδηγούν στο να αλλάξουμε οπτική θέασης των πραγμάτων της ζωής. Μας αναγκάζουν να δούμε τα πράγματα με προοπτική το θέλημα του Θεού, ώστε το οτιδήποτε μας συμβαίνει να το δεχόμαστε αγαπητικά, ευχαριστιακά, χωρίς αρνητισμό.  Η με τέτοιον τρόπο θεώρηση της ζωής, μας προσφέρει ανακούφιση, ψυχική ηρεμία, νήψη και μετατρέπει την ζωή μας σε έναν ευχαριστιακό χορό, μία δοξολογική κραυγή προς τον ουρανό, καθιστώντας την χαρά μόνιμη κατάσταση της καρδιάς μας.

Αγαπητοί μου αδελφοί. Η εβδομάδα που ακολουθεί, είναι ένα ανάθημα. Είναι αφιερωμένη μόνο και αποκλειστικά στον Θεό. Στην παρούσα εβδομάδα καλούμαστε να αφήσουμε, να εγκαταλείψουμε τον εαυτό μας και τα περί του εαυτού μας και να ασχοληθούμε μόνο με τον Θεό. Ας δώσουμε αυτήν την προτεραιότητα στον Θεό, ας αφεθούμε στις διηγήσεις για την τελευταία περίοδο της ζωής του Χριστού πάνω στη γη, που θα διαβάζονται όλη αυτήν την εβδομάδα. Ας το κάνουμε με αγάπη και αληθινό ενδιαφέρον και τότε, μόλις αφεθούμε σε αυτά, μόλις αφήσουμε τα γήινα και καταπιαστούμε με τα επουράνια, θα ανοίξουν οι κρουνοί του ουρανού, θα μας προσφερθεί η μυστική Χάρις, η οποία θα απελευθερώσει τις καρδιές μας από την μάστιγα των βιοτικών αναγκών, θα μας μεταρσιώσει σε ουράνια όντα, θα πλημμυρίσουμε από θείο έρωτα και θα καταξιωθούμε να ζήσουμε την λαμπροφόρο Ανάσταση, ο καθένας από εμάς, κατά το περίσσευμα της καρδιάς του.

Πόσο αγαπήσαμε τον Θεό, δηλαδή, πόσο αφεθήκαμε στον Θεό, πόσο εγκαταλείψαμε τα γήινα γι αυτόν, πόσο εγκαταλείψαμε τον εαυτό μας γι αυτόν, άλλο τόσο θα λάμψει μέσα μας το φως της Ανάστασης και θα σκορπίσει όλα τα σκοτάδια μας, όλες τις αμφιβολίες μας, όλες τις φοβίες μας.

Το φως αυτό είναι υπαρκτό, είναι μυστικό, είναι πνευματικό, μεταρσιώνει και μετατρέπει τον άνθρωπο σε επίγειο άγγελο, του κάνει πνευματική αφαίμαξη, του αφαιρεί το σαρκικό αίμα και του μεταγγίζει το πνευματικό. Ώστε ο άνθρωπος, ενώ πατάει, κινείται και ζει στην γη, σκέπτεται, διαλογίζεται, στοχάζεται σαν να βρισκόταν στον ουρανό απαλλαγμένος από την ύλη.

Ας πάρουμε και εμείς τα βάγια στα χέρια μας, που συμβολίζουν την νίκη κατά όλων των αντίθετων δυνάμεων, και ας αλαλάξουμε με παρρησία: «Ωσαννά, εν τοις υψίστοιςˑ Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου. Ναι Κύριε, ας είσαι ευλογημένος Εσύ που σε δοξολογεί με το «ωσαννά» ολόκληρη η αόρατη Δημιουργία. Μαράν Αθά. Έλα Κύριε, και δώρισέ μας μία ακτίνα από το έκλαμπρο, άκτιστο, αγλαοφανές και ζωοποιό φως σου. Αμήν.